In Düstern.

In Düstern

De Sünn geiht slapen,

nu kümmt de Nacht.

Swieg still un sett di dicht bi mi.

Kiek dor, de Maand geiht op,

rund as‘n Appelsin.

So wunnerbor un still

is’t hier in’n Goor’n;

dorbi is so veel Striet

op düsse Eer.

Ick föhl, as miene Lippen bewern

un sacht, as seggt een anner disse Wöör,

heur ick ut mienen Mund,

heel lies un kloar:

Makt Freden Minschenskinner,

de Krieg is fürchterlich.

©GE

Gertrud Everding

Mien Jan

Mien Jan

Dor baben in’n Beernboom!

Midden in de witte, duften Blödenpracht

sitt he op’n Ast un fleit’t!

Ne, nich wat du denkst!

Is keen Vagel! Mien Jan sitt dor!

Mien lütten Klabauter!

Sien Hoor weiht in’n Wind,

de deftigen Jungshannen

strakelt sacht den Boom.

„Goden Morrn oll Fründ!“ röppt he övermödig

un lacht över’t ganze Gesicht.

„Hest hüüt dien wittes Fröhjohrskleed an!

Steiht di bannig goot!“

De Beernboom, dat is Jan sien beste Speelkam’raad.

Al morrns kloppt he mit de Twiegen

sacht an sien Kamerfinster:

Nu kümm Lütt Jan, olle Slaapmütz!“ heet dat.

„Kümm, ik täuv al so lang op di!“

De Jung pliert mit de Ogen,

denn springt he ut de Puch –

un schwupp klattert he as’n Katt

ut’n Finster, na baben in’n Boom.

Dor sitt he nu! – So wiet is dat Land!

Wulken treckt övern Heben.

De Beernboom blöht! –

„Freuhstück Jan!“

He höört dat nich.

He fleit’t.
©Gertrud E.

Gertrud Everding

Liesen.

Liesen

Liesen! Sühst, dat Fröjohr kümmt.
Blomen wiet un siet!
Fröhjohr treckt nu in uns Land,
vörbi is Winterstiet.

Kiek, de Blomen geel un blau,
Wischen stahn in Saft,
Vagels singt in’n Appelboom
nu mit vulle Kraft.

Ünnern blöhn’ Machandelboom
op de Knee ik fall.
Krieg is, Herrgott hölp uns doch!
Krieg is överall!©Gertrud E.

GE

ik sing mi’n Leed…

ik sing mi’n Leed

zur Gitarre

Wat fröh is dat düster,
un dat is eerst Klock veer!
Mi is nich to’n Lachen,
alleen sitt ik hier.

Doch ik sing mi en Leed
von de Kinnertiet!
Von Licht un von Warmnis
warrt de Welt mi so wiet.

Meist fritt mi de Sehnsucht,
denn du büst nich bi mi.
Wat schall ik denn dahn,
so ganz ohne di?

Ik sing mi en Leed
von de Kinnertiet!
Von Mudder un Vadder,
un mien Hart is so wiet.

Un denn is allens lichter,
un de Sünn schient so blank.
Bald is’t wedder Fröhjohr,
in Goorn, op de Bank.

Denn sing ik mi’n Leed
von de Kinnertiet!
Un de Vagels, se singt,
un de Welt is so wiet.

©Gertrud E.

Text u. Melodie: Gertrud Everding
November 2012

Quartett

Photo by Kris Mu00f8klebust on Pexels.com

Quartett

Wokeen is an de Rehg?
De Korten sind olt – bi twintig Johr
Eselsohrn an de Ecken –
Quartett – wokeen warrt winnen?

Militär-Fohrtüüch – allens veermaal
Panzer, Lastwagen, Fleegtüüch, Jeeps,
greun-bruun sünd se scheckt
Speelst Du mit mi Quartett? He lacht –

He is al an’t Mischen

Teihn Koorten hett he mi geven
De Motoren roart – veer Panzerwagens
  dat brummt mi in de Ohrn –
rumpelt över de bruune Eer.

De Toorn mit de Panzerkanone – riesig!
He kriescht – dreiht sik –
richt sik op de Hüüs –
In’n Bunker! – rett‘ sik doch, wokeen dat kann!

Mien Cola- Deckel! Peng – weg is he! Wat nu, mien Fründ?
Door sitt he, bleek as’n Dook
un harr doch so rode Backen hat –
vörbi – och – mien leve Fründ – heff ik di dootschaten?

He kiekt mi an, mit wiede Ogen –
grient liesen – nix – gornix is passeert –
Op’n mal lacht he över dat ganze Gesicht
‚Mien Fründ – drööm nich!  Dat’s dien Stich‘

Du büst an de Reeg –

Mien Panzer is dat? Ik grappsch ruppig to.
Dood seggt mien Hart – vörbi –
En Wulk treckt öbern Heben – weg is de Sünn –
Mien Stich? Geev her de Koort!

 Twölf Johr – so lütt un mager.
Krieg – de Panzer fohrt in’t Dörp.
Grummelt! – Brüllt! – mien Hart bevert –
Een Koort! – Gau – geev mi en Koort!

Ik bün an’t Utspelen!

En Fleegtüüch –  sooo blank in de Sünn –
so gries op dat Poppeer.
Smitt se af! – all af! – de Bombenlast!
An’n Weg blöht de Mahn – root un swatt – as Bloot.

Un merrn in dat blöhn Gras liggt en lütt Deern.
Kiek maal! Regt sik nich mehr!
Wat schall dat? Worüm hest du nich schreet? –
Ik kann doch  nich schreen – still – still lütt Deern –

Nu sünd dat veer egale Koorten – veer Panzer.
Een Quartett heff ik al– un du?
Gau – man gau – een Koort man blots noch!
Tööv! Ik bün noch an de Rehg! 

Wat, DU? Is dat denn nu dat Enn?
So root – so root – noch’n Koort –
Een Fohrrad – kiek an –
Kannst fohrn? Kümm doch mit!

Ik mutt speelen,
un dat Speel geiht wieder!
Een Kastangelblatt drüselt van Boom
dörch de blage Luft

Du büst an de Rehg –©Gertrud E.

Gertrud Everding

Ik bün an’t Utspelen!

Photo by Pixabay on Pexels.com

Ik bün an’t Utspelen!

En Fleegtüüch – sooo blank in de Sünn –
so gries op dat Poppeer.
Smitt se af! – all af! – de Bombenlast!
An’n Weg blöht de Mahn – root un swatt – as Bloot

Un merrn in dat blöhn Gras liggt en lütt Deern.
Kiek maal! Regt sik nich mehr!
Wat schall dat? Worüm hest du nich schreet? –
Ik kann ok nich schreen – still – still lütt Deern –

Nu sünd dat veer egale Koorten – veer Panzer.
Een Quartett heff ik al– un du?
Gau – man gau – een Koort man blots noch!
Tööv! Ik bün noch an de Rehg!

Wat, DU? Is dat denn nu dat Enn?
So root – so root – noch’n Koort –
Een Fohrrad – kiek an –
Kannst fohrn? Kümm doch mit!

Ik mutt speelen,
un dat Speel geiht wieder!
Een Kastangelblatt drüselt van Boom
dörch de blage Luft –

Du büst an de Rehg –

Gertrud Everding
©Gertrud E.

Gah doch mit mi.

Gah doch mit mi

Gah doch mit mi – so lang is de Weg . –
Alleen kann ik nich mehr!
Gah du mit mi – dor baben op’n Barg

steiht’n Krüüz, dat Bargkrüüz,
un ünnen in’e Stadt – fiert de Lüüt –
dat Leven.

Ünner’n Krüüz – dor will ik sitten gahn.
Kumm doch mit mi!
Ik will nadenken – över uns Eer,

över uns Minschen – över den Krieg –
över den Freden – villicht warrt denn
allens lichter.

Gertrud Everding
©Gertrud E.

Lütten Snack an’n Morrn

Lütten Snack an’n Morrn

Se:

Ob Sommer – oder Winterstiet
von mi to Di, dat is nich wiet.
Ik maak blots klick – denn bün ik dor
un streek Di sachtens över’t Hoor.

Dat warrt nu Dag, nu fleeg ik ut
de Sünn strahlt al von’n Heben
Kümm doch mit mi in Goorn ruut,
denn drück ik Di noch eben.

Un denn breet ik de Flünken ut
un fleeg na Huus, mien Zuckersnuut.

He:

To geern bün ikk Dien „Zuckerschnuut“ …

mir tut’s in Herz und Seele gut …

zu gern bin ich ein Teil von Dir

in aller Tage Taggewirr …

©Gertrud E. +ee©

GE+EE

Zauberzeiten

Zauberzeiten nun auch hier

von meiner Herzensfreundin Gertrud E.

Buchstabenfröhlich bunt gesetzt

Alle Sünnschienkieker- Beiträge habe ich damals um die Jahrtausendwende geschrieben.

Ich war ja bei Marlou der Sünnschienkieker.

Damals gab es hier bei uns noch viele Vögel. Das ist nun leider sehr wenig geworden.

Lest mal hier! Ich glaube, es gefällt Euch!

https://www.plattpartu.de/natur/sunn05_05.htm