Ik bün an’t Utspelen!

Photo by Pixabay on Pexels.com

Ik bün an’t Utspelen!

En Fleegtüüch – sooo blank in de Sünn –
so gries op dat Poppeer.
Smitt se af! – all af! – de Bombenlast!
An’n Weg blöht de Mahn – root un swatt – as Bloot

Un merrn in dat blöhn Gras liggt en lütt Deern.
Kiek maal! Regt sik nich mehr!
Wat schall dat? Worüm hest du nich schreet? –
Ik kann ok nich schreen – still – still lütt Deern –

Nu sünd dat veer egale Koorten – veer Panzer.
Een Quartett heff ik al– un du?
Gau – man gau – een Koort man blots noch!
Tööv! Ik bün noch an de Rehg!

Wat, DU? Is dat denn nu dat Enn?
So root – so root – noch’n Koort –
Een Fohrrad – kiek an –
Kannst fohrn? Kümm doch mit!

Ik mutt speelen,
un dat Speel geiht wieder!
Een Kastangelblatt drüselt van Boom
dörch de blage Luft –

Du büst an de Rehg –

Gertrud Everding
©Gertrud E.