Ach, Opa Piep …

Ach, Opa Piep …

Mareike is een lütjet Wicht van söben Joahr. See woahnt mit hör Öllern in Westfoalen. In een heel groode Stadt.

Hör Voader is as jungen Kierl van to Huus wächgoahn. In dat fiefhüsen Dörp in Oostfreesland geev dat keen Aarbeit för hüm. In d’ Köählenpott har he glieks Aarbeit funn’n.

Dat wee man noch keen Joahr in d’ Land goahn, dor har he ok een Deern an sien Siet.

De beiden verstunn’n sükk good, un hevvt denn över d’ Joahr freet. Noa een lütten Sett wee Mareike dor. Nu har he joa eelich aal, wat he sükk wünschen kunn.

Blossich een – dat fääl hüm denn doch. He har üm sükk to keen een, mit de he Platt schnakken kunn. Doarüm wee he foaken ganz trurich.

Wenn he denn mit sien lütt Mareike alleen wee, vertell he hör up platt jümmer Geschichten.

Geschichten van to Huus. Geschichten van de See un Geschichten ut siene Kinnertied. He de dat jümmers so, dat dat nümms anners hör.

Mareikes Moder wee dat näämich gannich so recht. In dat anner Düütschland wee see geboren, un kunn mit dat freeschke Platt nich so recht wat anfangen.

See is dor moal över to koamen, as Voader mit hör platt proot – un hett sükk düchdich upräächt över disset ‚Kauderwelsch’ – so har see sükk utdrückt.

Van Stünds an hett hör Voader jümmer eers lustert ov he mit hör allen wee.

Van hör eersdet Woord an kunn Mareike netso good Platt as Hochdüütsch schnakken.

Hör Moder hett sükk denn dormit ovfunn’n – man – blied wee see wiers nich.

De moiste Tied wee, wenn hör Voader Urlaub har. Denn wur dat Auto bit an d’ Dakk full Kroameree pakkt – un los gung dat, noa Nörden to. Mit jeder Kilometer wuur dat Land wieder, wuurn de Koien grötter un de Wind busiger.

Wenn see denn up d’ letzt noa de Diekstroat hen dreiden, jachter see so luut, dat Opa Piep dat all in Huus hörn kunn.

An disse Wäken denkt see, wenn see oabends nich inschloapen kann. Ach – Opa Piep, weest du doch man hier un kunns mi wat vertelln. See geit joa nu all noa d’ School.

Letzt Joahr in de Ferien muß Mama unbedingt noa Mallorca – de Noabers ween dor all tein moal wäst. Tein moal Mallorca – oaber noch nich eenmoal an d’ Diek – bi Opa Piep.

Dat lütji Huus mit dat Reitdakk dukel sükk achter de Diek as Robert – hör lütji Dackel – in sien Körf. Wenn de Sünn noch mit een half Ooch över d’ Diek keek, wee Bäedgoahnstied.

Ünner dat wulkendikke Bäedtüchs in de Butz kunn man hör hoast nich mehr sehn. Opa Piep seet denn bi hör up de Bäedschottskant un vertell van Indioaners un Chinesen, van Eskimos un van heel schwaarte Minschen in Oafrika. De har he aal besöcht mit sien grodet Schkipp.

An de hoogen Masten seeten woll hunnerd Seils. Dat ween aal sien Seils. De har he sülvst neit – mit sien groode faste Hannen. Seilsmoaker wee Opa Piep wäst – Takler heißt das auf hochdeutsch – har Moder hör annerletzt torecht stödt.

Wenn Opa Piep in sien Element wee, denn kunn see de Pickpott rüken – denn seech see de Bulgen över dat Vörschipp dönnern un flooch mit de Masten dör de Wulken. See hör de Jan Maat fleuten un de Kla-bautermann klabautern.

See suus mit de Moses dör de Brassen un klunker in de Smutje siene Potten. Mirden up de Seereis fungen hör de Oogen an to blenkern, un see schleep in. Mörgen gung de Reis wieder. Bliedheit leech up Mareikes fiened Gesicht. Mörgen – Opa Piep – Mörgen.

©ee

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s